Child Support Ghana

Er wordt hard gewerkt op de Residence. Op dit moment zijn er geen bewoners vanwege de vakantie, maar het werk gaat gewoon door. Dankzij de financiele steun van Jessica en Simone zijn we gestart met de bouw van de centrale keuken. Daar zal voor alle bewoners gekookt worden, zodat niet iedereen zijn eigen potje hoeft te koken. Er zal een “reshuffling” van de taken van de moeders plaats vinden zodat er niet een speciale kok hoeft te worden aangetrokken. 

Verder wordt de laatste hand gelegd aan de afronding van de bouw van de eerste verdieping van het straatmeiden huis. De overvloedige regen zorgde voor wat vertraging. Begin september komen de kinderen van het kinderhuis terug van een kamp, om daarna een kleine week naar hun familie te gaan. Op 14 september gaan de scholen weer open en dan zal het weer gezellig druk zijn op de campus van de Residence. 
Doordat het nu het regenseizoen is, ligt de verkoop van water aan omwonenden wat stil. Er is voldoende water beschikbaar. Tijdens mijn bezoek aan Nederland hoop ik fondsen te werven om te starten met de bouw van de tweede verdieping van het straatmeidenhuis. Zodra we daarmee kunnen beginnen, gaan we ook starten met de selectie van de nieuwe groep straatmeiden. Ook moeten we zoeken naar fondsen om het nieuwe project draaiende te houden.

 Op 18 augustus 2010 is Ome Jan overleden, precies een jaar nadat hij zijn avontuur in Ghana was begonnen. Ome Jan was mijn jongere broer met wie ik samen de passie deelde voor Child Support. Als oud verpleegkundige had hij een waardevolle bijdrage in het werk dat we verrichten in Ghana. Terug in Nederland zette hij zich actief in om fondsen te werven het bestuur in Nederland te steunen.

Ook in Ghana is zijn dood als een grote schok ervaren en iedereen bewaart warme en liefdevolle herinneringen aan Ome Jan, zoals hij door iedereen genoemd werd. Op 25 augustus is Ome Jan gecremeerd en ik was bij de crematie aanwezig. Ik wil de vele mensen bedanken voor hun steunbetuigingen. We zullen hem missen!

Het WK in Zuid Afrika heeft dit continent zichtbaar gemaakt voor de hele wereld. Kleurrijk Afrika! Heel Afrika is trots, dat dit werelddeel zo’n evenement zo succesvol kon laten verlopen. Wij, in Wa, hebben met gepaste trots genoten van het WK en van de prestaties van Ghana en Nederland in het bijzonder. Maar we zijn gewoon aan het werk gegaan en leefden allerminst in een voetbal roes. Child Support groeit en er zijn veel ontwikkelingen:

Het Child Rescue project voor straatmeisjes:
Van de groep meisjes die remigreerden uit Kumasi zijn er twee naar Kumasi teruggekeerd. Eén van de meisjes is hals op kop getrouwd en naar het dorp van haar echtgenoot verhuisd. De twee meisjes die extern woonden, zijn ook in het straatmeidenhuis opgenomen. Daar tegenover staat dat we Akosu Mayizuma in het project hebben opgenomen, een 17 jarig meisje uit Vieri dat deelneemt aan het scholingsproject van de straatmeiden. Over twee weken kunnen alle meisjes (13) de kamers betrekken in hun nieuwe gebouw.
In de winkel van het project worden naast kleding, ook tassen gemaakt, die goed verkocht worden. Ik neem een aantal tassen mee naar Nederland, in de hoop dat er een markt komt voor deze tassen. Ik ben nog op zoek naar iemand die als verkoop en distributiepunt wil fungeren!

In januari 2011 zullen 6 meisjes “afzwaaien”. Zij waren de eersten in het project en krijgen een diploma. Later zal deze groep vervangen worden door 6 nieuwe (straat)meisjes. Twee meisjes van de oude groep blijven bij ons, om later als groepsleidsters te werken bij het nieuwe project voor heel jonge meisjes, die nu op straat leven!

Het Child Support Kinderhuis “Wa Yiri”
Ook daar zijn allerlei ontwikkelingen gaande. Balan, onze oudste jongen is 18 jaar geworden en zal ons project, conform de afspraken en de wet voor de kinderhuizen, verlaten. Hij gaat bij zijn moeder wonen en wij zoeken, samen met zijn familie, naar financiële steun om zijn vervolgstudie mogelijk te maken.
Vida (15) gaat naar een kostschool en komt alleen in de vakanties naar huis. Inmiddels hebben we twee nieuwe kinderen in het kinderhuis opgenomen. Esther is een 14 jarig meisjes uit Kolopong en zij zit in de eerste klas van de Lagere School.   Adwoa is 13 en komt uit Kparisaga en zit in de derde klas van de Lagere School. Voor Esther hebben we al een Foster Family gevonden en voor Adwoa zijn we op zoek naar een gezin. Lydia en Victoria verlaten de Lagere School en gaan naar de Junior High School.
Van 14 augustus tot 4 september gaan alle kinderen naar een zomerkamp.

Het Management Team en de staf
Ook daar zijn veranderingen op komst. Becky, onze secretariële medewerkster en vertaalster in de dorpen gaat terug naar school, evenals Ruth, onze lerares. We zijn op zoek naar iemand die beide rollen kan vervullen.  In de staf van huismoeders vindt een “reshuffling” plaats. Eén van de moeders gaat de centrale keuken beheren en de andere moeders verdelen de zorgtaken over de projecten (Shelter Home/Hospice, Children’s Home en Straatmeidenprojecten). We gaan binnenkort met de bouw van de centrale keuken beginnen. Dat zal op termijn ook kostenbesparend werken.

De Residence..
Er wordt hard gewerkt aan de afbouw van het straatmeidenhuis. Ik hoop in Nederland fondsen te werven om snel de tweede verdieping af te kunnen bouwen, zodat we daar de nieuwe groep (heel jonge) straatmeiden kunnen opnemen.
 Onze eigen waterput levert ook water aan de omwonenden en met het geld dat we daarvoor krijgen kunnen we de pomp onderhouden.  We zoeken naar fondsen om een machine te kopen om waterzakjes te maken, die verkocht kunnen worden. Op deze manier kunnen we hier geld genereren voor onze projecten.
Het regenseizoen zorgt helaas ook voor overlast. Omdat het terrein nog niet is geëgaliseerd en betegeld, is er veel erosie en modder. Om dit probleem op te lossen hoop ik op de hulp van LBN Beton in Drachten.

 We zaten er klaar voor in het Holland House. De Cubaanse artsen, Amatus, de kinderen, Jessica en Simone, Justus, Lambert en Andreas. Iedereen was voor Nederland. Maar het mocht niet zo zijn. Spanje was gewoon beter! Deze prachtige foto van de Volkskrant illustreert ook ons gevoel. Maar er is leven, zelfs na de verloren WK finale! Morgen wacht weer een nieuwe uitdaging, ook in Wa!
Ghana was even een klein stukje Nederland en we hebben genoten van het kromme Engels van Ruud Krol als commentator bij de finale! Wij zijn hier ook trots op “ons” Oranje!

 Ghana en eigenlijk heel Afrika, steunde Nederland in de wedstrijd tegen Uruguay om een plaats in de finale van het WK. De Zuid Amerikanen schakelden Ghana uit na een dramatisch verlopen wedstrijd. De overwinning  (3-2) van Nederland werd hier uitbunding gevierd en wij in Holland Huis (2 vrijwilligers, twee Duitsers (!) en onze kinderen) juichten allemaal mee! Morgen word ik overal gefeliciteerd, alsof ik zelf een topprestatie heb geleverd.
We hopen dat drie maal eindelijk scheepsrecht zal zijn en stiekem hopen we op een finale tegen Duitsland. Zondag, tijdens de finale, zullen alle mensen in Wa Nederland hartstochtelijk steunen.

 Twintig seconden te spelen in de verlenging. Stand 1-1. Hands van Suarez op de doellijn, rood voor hem en een penalty voor Ghana. Heel Afrika hield de adem in. Asamoah Gyan, de geweldenaar, neemt zijn aanloop en schiet de bal snoeihard op de lat… De held van Afrika werd op slag de schlemiel van een heel continent.
Einde van een droom die een droom bleek te zijn. De serie penalties werd door Ghana verloren en Uruguay is nu de volgende tegenstander van Nederland. Voor Oranje goed om te weten dat Suarez (van 020) mag toekijken.
Het WK leeft hier enorm en heel Afrika is trots op Ghana. Mooi om te zien, hoe voetbal dit continent verenigt!
Mijn Nederlandse vlag hangt fier te wapperen op de voorgevel van mijn huis in Wa. Iedereen in Wa feliciteert me met dit succes en iedereen hier hoopt dat Nederland in de halve finale Uruguay een lesje leert… Ik ook!

Al een paar jaar zijn er contacten met studenten van de Universiteit van Hong Kong. Een groep, onder de naam “Beyond the Pivot” bezoekt ons 2 keer per jaar en bouwt op een school een “computer wall”. De studenten, bezoeken onze projecten ook altijd en zijn onder de indruk van ons werk in Wa.
Een andere groep, onder leiding van Sebastian Lindstroem, bestaat meestal uit buitenlandse studenten die in Hong Kong studeren. Ook zij bezoeken onze projecten en vorig jaar hebben ze een prachtige professionele film gemaakt o.a. over Child Support.  Dankzij deze contacten breiden we ons netwerk uit.  Samen met de bezoekers hebben naar de wedstrijden van het WK in Zuid Afrika gekeken en vooral genoten van de prachtige sfeer hier in Ghana. Eind juli 2010 komt er weer groep van “Beyond the Pivot” bij ons. Zo’n 20 studenten zorgen voor veel bekijks en zijn weer actief op de school. Aan het eind van hun verblijf is er altijd een geweldige Chinese maaltijd en ook daar genieten we van!
Ik probeer nu via de gezamenlijke Universiteiten in Hong Kong een uitnodiging te krijgen om op de verschillende Universiteiten lezingen te geven over ontwikkelingswerk in West Afrika en het werken als vrijwilliger bij NGO’s. Uiteraard zal ik het werk van Child Support in onze regio onder de aandacht brengen.

 Hoewel de straten er niet oranje gekleurd uitzien, leven alle mensen in Wa mee met de prestaties van alle Afrikaanse teams en met de Black Stars van Ghana in het bijzonder. Ons Oranje heeft veel respect, hoewel we hier mensen zien met shirts met de namen Kluivert, Zenden, Van Nistelrooy en ik zag een heel oude man met de plompeblaeren met de naam Abe Lenstra…. Iedereen weet dat ik Nederlander ben en men spreekt met veel ontzag over het Nederlands Elftal. Men kent vooral Robben, Van Persie, Van der Vaart en Sneijder. Ik kijk naar heel veel wedstrijden en geniet van mijn ditigale tv. Op ESPN worden ook oude wedstrijden herhaald. Zo zag ik Nederland al twee keer verliezen van Duitsland in 1974… Ik wil niet zo graag aan deze gebeurtenis herinnerd worden!
Tot nu toe doen Ghana en Nederland het goed en aanstaande zaterdag spelen zowel Nederland als Ghana. Samen met een groep studenten uit Hong Kong (met Sebastian uit Zweden) gaan we kijken, echter zonder chips, maar wel met een koud biertje!
Mijn huisgenoten leven luidruchtig mee en juichen ook als Holland gescoord heeft. Als Ghana en Nederland spelen, is het heel rustig op straat. Veel mensen hebben geen tv en kijken bij winkels. Als Ghana weer mocht winnen, dan is het hier een gekkenhuis! De Wa Yiri kinderen komen ook bij mij kijken! De WK gekte is hier ook merkbaar!

Vanaf 25 augustus tot 14 september 2010 breng ik een kort bezoek aan Nederland. Doel van mijn reis is om mijn kinderen en familie en vrienden weer eens op te zoeken. Maar tevens wil ik proberen om met behulp van veel mensen in Nederland, fondsen te werven voor onze projecten. Zo zal ik o.a. het bedrijf LBN Betonproducten in Drachten bezoeken. Dit bedrijf is heel actief voor Child Support!
Er staat ook een bezoek gepland aan de Openbare Basisschoool “Het Kompas” in Voorschoten. Ik wil graag de kinderen, de leerkrachten en de mensen van oudercommissie persoonlijk bedanken voor hun enorm succesvolle actie. Natuurlijk hoop ik ook Trudy Hermans daar te ontmoeten.
Er is ook een bijeenkomst gepland op zondag 29 augustus. Daar worden oude en nieuwe vrijwilligers uitgenodigd en ik kijk er naar uit om met de nieuwe mensen alvast kennis te maken en hoop ook te horen hoe het de oude vrijwilligers vergaat. Sponsors en Foster Parents zijn ook uitgenodigd. Ineke Alderlieste zal de mensen berichten over plaats, datum en tijdstip.

Ik heb een heel vol programma en hoop veel supporters van Child Support te ontmoeten. Voor mij is dit een unieke gelegenheid om alle mensen te bedanken die zich zo ingezet hebben voor Child Support! Tot in augustus!

 Esther Bere is een 14 jarig meisje uit het dorpje Kolopong. Ze komt uit een gezin van 6 kinderen en zij is het tweede meisje. Ze heeft nog 3 zusjes en 2 broertjes. Esther’s ouders leven gelukkig nog maar zijn heel arm. Door de armoede konden de kinderen niet naar school en alleen Esther’s broertje Paul zit op school. Toen Esther 3 jaar geleden in de tweede klas van de Lagere School zat, was het geld op en Esther moest stoppen met school. Thuis hielp ze haar moeder op het land en in het huishouden. Maar ook thuis raakte het geld op en Esther werd naar Loggu gestuurd om daar bij een naaister het vak te leren, maar ze moest wel een naaimachine hebben en geld betalen voor haar stage. Dus ging Esther bij één van eigenaren van de kledingwinkel als schoonmaakster aan de slag. Haar ouders hoefden nu één mond minder te vullen!
 Esther hoorde van Child Support en kwam ons in Loggu opzoeken. Ze wilde graag terug naar school, want onderwijs bood haar meer mogelijkheden. In Loggu moest ze voor zichzelf zorgen en daar profiteerden de mannen in het dorp van. Esther overleefde alles gelukkig zonder schade.
Nu is ze in de familie van Child Support opgenomen en haar ouders zijn daar heel blij mee. Ze gaat terug naar school en hoeft thuis niet meer op het land te werken. Haar moeder verklaarde dat heel beeldend: “You cannot look with two eyes into one bottle… “Je kan geen twee dingen tegelijk doen!

Esther gaat nu naar de eerste klas van de Lagere School en hoopt met behulp van onze lerares Madam Ruth in september over te gaan naar klas 2. Deze grote meid zit tussen allemaal kleintjes in de klas, maar dat deert haar niet zolang ze maar naar school kan gaan.
We zoeken voor Esther een Foster Family dat bereid is om voor de komende 5 jaar de kosten te sponsorren om Esther naar school te laten gaan. Dat komt neer op een bedrag van 300 euro per jaar, inclusief alle schoolspullen, schoenen, schooltas, schooluniformen.  Ik heb een oude fiets laten opknappen, zodat ze iedere ochtend naar school kan gaan. Ze is om 05:30 uur al onderweg!

Mocht u meer informatie over Esther willen hebben, neem dan even met mij contact op: e.h.coomans@gmail.com . Esther kan nog niet lezen of schrijven en spreekt geen Engels, maar ze zal haar best doen om met behulp van andere kinderen, een brief te schrijven voor de Foster Parents.
Mede namens Esther en haar trotse ouders, hartelijk dank voor jullie steun!